Kiel gelijmd en oefenen op het valse dek

Een week later weer een klein beetje opgeschoten. De kiel en de spanten zijn aan elkaar gelijmd, met geleende legoblokken om alles haaks te houden. Ook maar direct wat klemmen gekocht. Het staat nu keurig te drogen.

Ondertussen wilde ik het valse dek beplanken. Omdat je daar straks weinig van ziet, gebruik ik het als proef voor de echte dekken. Ik koos latjes van 10 cm: een boomstam levert zo’n 6 à 7 meter rechte plank, en op 1:64 wordt dat ongeveer 10 cm. Hans Groenenberg vond dat realistisch. Voor het patroon tekende ik het patroon van mijn kotter op het dek, om de vier latten, waardoor er 25 mm tussen de plankuiteinden zit. Voor de breeuwnaad kocht ik een Pitt oil base potlood. Hans legde uit dat Engelse schepen een vrij vast patroon van dekplanken hadden, anders dan Nederlandse, en kopieerde de how-to van Klaas (Germt van Rijswijk), waarvan de foto’s niet meer te vinden zijn.

Ik ben blij dat ik ben gaan oefenen, want ik liep tegen nogal wat oneffenheden op. Het hout uit de kit is tanganyika van 1x4 mm. Sommige plankjes zijn ruwer dan andere, het hout splintert bij het aanzetten van de breeuwlijn waardoor hoekjes ontbreken, en sommige latjes zijn smaller, wat brede openingen geeft. Het dek maakte ik glad met een rasp in plaats van schuurpapier, uit angst dat er anders niets van de breeuwlijn overblijft, maar dat gaf soms halen.

Peter raadde aan de beste latjes te gebruiken en het afval te bewaren voor stukjes; het splinteren komt waarschijnlijk van tegen de draad in schrapen. Hans wees erop dat Klaas het ‘breken’ van de kantjes bedoelt, het iets afschuinen van de randjes, en dat een zijkant die je met potlood zwart maakt over de volle dikte zwart is. Je kunt dan gewoon schuren en de breeuwnaad blijft als lijntje zichtbaar. Dat had ik ergens gelezen, maar de instructievideo bij mijn eerste boot hamerde juist op schrapen. Zal de voorkeur van die bouwer zijn geweest.

Na wat reparatiewerk, deze keer wel geschuurd, laat ik het hierbij. Het is maar het valse dek. Van dichtbij blijft het wat rommelig, van een afstandje valt het best mee. Ik zie trouwens dat ik het dek helemaal scheef op de spanten heb gelegd, ook weer iets om op te letten. Hoe het geschutsdek daarna is beplankt, komt in een eigen reeks.