Latjes schuren en een spant dat de lat niet raakt
Piet gaf vanochtend een tip die het verschil maakt. Voordat hij tanganyika latjes gebruikt, schuurt hij ze met korrel 320: schuurpapiertje dubbelvouwen, het latje ertussen leggen en het papier van je af bewegen, anders breekt het latje. Zo worden de platte kanten en de zijkanten tegelijk glad, zonder bramen. Weer een leuk klusje voor de boeg dus, en na de eerste latjes zag ik inderdaad een groot verschil. Het valt me op dat elk latje een goede en een slechte kant heeft: aan één kant blijft het schuurpapier af en toe haken. Met de hoekjes van het schuurpapier omgevouwen ging het beter. De helft van de dekplankjes is nu geschuurd en ze zien er top uit.
Henk wees me op zijn site, www.henkvanluinen.com, waar Klaas (Germt van Rijswijk, die vanwege zijn gezondheid is gestopt met bouwen) een grote kennisbank met foto’s heeft gezet.
Ondertussen verder met het afschuinen van de spanten. Tot mijn schrik zag ik dat het voorste spant niet helemaal naar beneden was geduwd en al wel muurvast zat. Gelukkig kon ik het met een dun stanleymesje nog lossnijden en opnieuw lijmen. Peter tipte achteraf dat een vastgeplakt spant ook met water losweekt.
Bij de achtersteven een volgend dingetje. Het spant dat ik eerst 15 noemde (in de nummering van het blad, die bij 2 begint, is het 14) raakt de lat bij lange na niet als ik die langs de andere spanten leg. Aan de andere kant, waar ik nog niets heb gevijld, is hetzelfde aan de hand.
Peter adviseerde beide zijden te vergelijken met profielkammen (laminaatkammen uit de bouwmarkt); die kende ik nog niet. Hans Groenenberg vond de oplossing simpel: de lat moet tegen het spant gedrukt worden, zo krijgt de romp zijn vorm. Piet herinnerde zich hetzelfde probleem met spant 15 bij zijn eigen Diana: eerst de laatste spanten volledig afschuinen (het haakse deel boven de sterke kromming niet, alleen de onderkanten) en dan pas meten. Kom je dan nog materiaal tekort, dan lijm je er een extra lat op. Hij plaatste een foto van hoe ver je moet afschuinen.
Ik heb besloten het gat niet te vullen. Op de foto’s van Piet zie ik dat er in de romp een kleine knik zit die ik ook krijg als ik de spanten volg. Helaas brak bij het vijlen een spantje af; dat staat nu weer te drogen. Volgend weekend verder prutsen.