De luiken achter

Ook de luiken achter ontbreken in de beschrijving. Ze staan wel op de tekening, maar omdat ik de tekstuele beschrijving volg, mis ik af en toe dat soort details. Nu dus inhalen.

Voor de luiken achter eerst een malletje gemaakt, zodat ik de gaten op de goede plek krijg. Daarna de luiken gemaakt. Vervolgens rondom de luiken het gat uitgesneden. Nu de hengsels nog en zwart schilderen.

Drie opties voor de scharnieren

Toen was ik in de war. Ik zou verwachten dat de scharnieren ook deels op de romp bevestigd zitten, maar als ik naar de scharnieren kijk, lijkt het erop dat ze helemaal op het luik moeten komen (optie 3 op de foto). Optie 1 zou ook kunnen, dan komt het dikkere gedeelte op de romp. Optie 2 ziet er niet logisch uit, maar aan de andere kant verzakt het luik niet helemaal in het gat, waardoor de verdikking juist de romp zou raken. Na wat dieper nadenken: het is natuurlijk optie 3. Het luik zelf zou bevestigd worden met eyelets en koord, anders kan het immers niet meer open en dicht.

Piet koos voor zijn gesloten luiken optie 1, wat kon omdat het luik bij hem geheel in de sponning valt en gelijk ligt met de romp. Voor openstaande luiken buig je het dikke gedeelte haaks om en zet je het op de romp, officieel althans; verder speelt het volgens hem geen grote rol. Hij had overigens andere scharniertjes: bij mij telde hij drie gaatjes, bij hem vijf. Jan dacht ook aan optie 1, met het rechthoekige deel haaks omgebogen als lijmoppervlak, tenzij het luik dicht blijft.

Ik heb toch gekozen voor optie 3, dat leek me qua verhouding wat mooier. Achteraf had ik het dikke stuk minimaal voor de helft op de romp moeten lijmen. Nou ja, veel is er niet van te zien en dit ziet er ook best aardig uit.

Omdat ik het toch een beetje gek vond om de luiken helemaal geen scharnier op de romp te geven, heb ik er kleine messing stukjes tegenaan geplakt. Je ziet er praktisch niets meer van nu ze zwart zijn, maar ze zitten er wel.