Kabelaring en ankertros, twee verschillende dingen

Bezig met de beting, en daarbij gekeken hoe de kabelaring (de messenger) zou moeten lopen. Daar loop ik tegen een probleempje aan. De kluisgaten aan de voorzijde zitten bij mij te laag, en bij diverse andere modellen ook: het meegeleverde elementje is net te hoog om onder de rails te passen, waardoor de gaten onder het geschutsdek uitkomen. Daar kan ik onmogelijk een tros doorheen laten lopen. Je ziet er uiteindelijk niets van, maar toch.

De oorzaak ligt bij mezelf: de kraanbalk zit te ver naar links. Had die verder naar rechts gezeten, dan had ik de rails eerder omhoog kunnen laten lopen en was er wel plek geweest. Iets om rekening mee te houden voor wie dit model ook bouwt.

Ankertros is geen kabelaring

Piet had hetzelfde probleem, omdat het model nu eenmaal zo wordt gebouwd. Bij hem zijn de ankertrossen op het dek gewoon aan dek gelijmd en lopen ze via de achterste ankerbeting (de Diana heeft er twee, alleen de achterste komt op het model) door de gaten in het rooster naar beneden. Na het afhangen van de ankers heeft hij de kluisgaten geboord en dezelfde tros daarin gestoken, geborgd met een druppel houtlijm, zodat het lijkt of de trossen doorlopen.

Ik had twee dingen door elkaar gehaald. De kabelaring gaat helemaal niet naar buiten: het is een hulptouw zonder einde, om de spil gevoerd en bij de boeg om rollen geleid, dat aan de ankertros wordt vastgebonden om die binnen te halen. Op Piets model ligt alleen de ankertros. Op de tekening loopt de kabelaring bovenlangs en over het dek terug van de spil naar de boeg. Die wil ik eigenlijk wel aanbrengen.

Henk stuurde een tekening uit een ander boek, schuin van bovenaf, die het systeem laat zien zoals het op Engelse schepen werd toegepast: de kabelaring is van linksgeslagen touw, bij de boeg horen twee rollers en voor de kaapstander twee roller fairleads. De windingen lopen aan de trekkende zijde van onder naar boven, en omdat de kabelaring voor het andere anker andersom gewikkeld moet worden, zijn de uiteinden met een apart touw aan elkaar geknoopt. Jan verwees naar zijn Victory-verslag (pagina 34 en verder), waar hij het precies zo heeft gedaan.

Henk merkte nog op dat het lastige is dat dit niet allemaal in één boek duidelijk te zien is; voor de Victory legt hij soms vijf boeken naast elkaar. Nu maar eens goed alle informatie bestuderen voor ik verder ga.