Het eerste kanon met alle details

De spijkertjes van Piet kwamen vandaag al binnen, en ze zien er zoveel beter uit. Hieronder het eerste probeersel. Ik denk niet dat ik ze allemaal zo ga doen, want die deadline van mijn 50ste moet ik wel halen (nog maar vier jaar te gaan). Alleen de zichtbare dus.

De lelijke spijkertjes uit de kit heb ik gebruikt om de bouten te simuleren die de boven- en onderkant van het paard met elkaar verbinden. De scheiding tussen boven- en onderkant heb ik gewoon met een mesje aangebracht. Het handvat voor de keg achter heb ik gedraaid van een stukje resthout dat ik nog had; dat was best een gepriegel. Hans Groenenberg corrigeerde me meteen: het is het handvat van de stelwig. De dingetjes op de wielen die voorkomen dat ze er bij het rijden afrollen zijn ook gemaakt van de kit-spijkertjes, eerst platgeslagen, dan met een minidrupje lijm voorzichtig erop geplakt.

De ring voor de broeking heb ik gemaakt van 0,7 mm draad, om een rond tangetje gedraaid. Dat is veel werk en ik zou ze liever ergens kopen. Peter de Vries had een betere manier: draad om een boor wikkelen en dan doorknippen. Zo maak je alle denkbare maten eenvoudig in grote aantallen. Nadrukkelijk wel met de hand wikkelen, niet laten draaien. Ik had wel iets gelezen over een boor, maar snapte niet hoe. Hoe makkelijk kan het zijn.

De complimenten op het forum geven extra motivatie om er meer zo te doen. Ik zag overigens dat ik op dit exemplaar de broekingring nog was vergeten. En het monogram van George komt er nog op.