Een mastvoet van stof

Het volgende klusje is de mastvoet (masthiel?). Of mastvoeten, want het zijn er drie. In Zu Mondfeld las ik dat die dingen uit aparte keggen bestaan. Dat is natuurlijk wat veel werk, dus heb ik het bijgeleverde ringetje zo bijgesneden dat het aparte keggen simuleert.

In het echt werd daar volgens Zu Mondfeld zeildoek overheen gelegd en geteerd. De afzonderlijke keggen zie je dan niet meer, en daarom zijn de mastvoeten op de meeste modellen maar een beetje ingekeept. Mijn ringetje klopte dus ook niet meer. Dus heb ik wat zwarte stof ‘geleend’ uit de stoffenvoorraad thuis, eroverheen gespannen en vastgelijmd. Dat zie ik eigenlijk nooit op andere modellen, maar het was wel leuk om te proberen.

Koos (Jaques) vond het netjes, maar zou hem nog iets bruin schilderen. Direct gedaan, en eigenlijk vind ik het best een leuk detail dat beter is gelukt dan ik vooraf dacht. Een blijvertje dus.

Erik B, met wie ik in Hillegom kennismaakte, vroeg of zo’n mastvoet iets was wat alle Britse schepen uit die tijd hadden, dus misschien ook de Bounty. Eerlijk gezegd weet ik dat niet zeker. Zu Mondfeld zegt daar niets over. Het lijkt eerder standaardpraktijk, maar in andere boeken heb ik er niets over kunnen vinden.

Stephan wees op een discussie hierover in de zeventiende-eeuwse gelagkamer, die ik nog niet had gevonden. Herby63 plaatste foto’s van de fokkenmast en de grote mast van de Victory, voor en na de laatste refit. Op basis daarvan en van wat andere foto’s die ik vond, ga ik een tweede exemplaar maken. Kijken wat mooier is. De lijm die Sjors aanraadde bevalt trouwens goed; ik heb hem ook al bij de mastvoet gebruikt.