Mastvoet in weer en wind
De stand liep intussen op tot 5-1 (Hans Groenenberg deed er nog een schepje bovenop), dus dat was wel duidelijk. Maar toch. Ik vond de rechtse zelf ook mooi, alleen gaf hij me nog niet het gevoel van echt een ‘coat’. Dus heb ik me nu gebaseerd op de masten van de Victory zoals die in weer en wind staan, zeg maar.


Met dien verstande dat ik de spieën nog wel enigszins zichtbaar heb gelaten. Van dichtbij oogt het wat rommelig, maar van een afstandje geeft het precies het effect dat ik zocht. Voor nu dus tevreden. Two to go!
De zwarte mastvoet is overigens naar het geschutsdek verhuisd. Het geval wilde dat het ringetje daar was losgekomen, dus dat kon ik mooi vervangen. Er is bijna niets van te zien, dus daar heb ik geen geschikte foto van kunnen maken.
Diezelfde avond was de mastvoet op het voordek klaar. Om de rafelrandjes aan de bovenkant weg te werken heb ik een touwtje ingewerkt en de stof daar omheen geslagen. Daarmee is de rand niet meer rafelig.

Nu die op het achterdek nog. De eerste poging faalde kansloos, maar het komt vast goed.