Alle 190 hangmatten in het gelid
Eindelijk is het zover: alle hangmatten zijn klaar. 190 stuks om precies te zijn. Een klus van jewelste als je bedenkt dat ik toch gauw tien minuten per hangmat bezig ben. Nou ja, ze staan allemaal mooi in het gelid, en het ziet er wel tof uit.
De methode is dezelfde als vorig jaar: het latje met zeven spelden in de bankschroef, de opgerolde hangmat erop drukken, het touw eromheen, opvouwen en in het net leggen. Van het maakproces staat een filmpje op de site. Let op: niet door mij ingesproken, had ik maar zo’n David Attenborough-stem.
Wat er gezegd wordt
Op de Diana horen tweehonderd hangmatten, opgerold in de netten langs de verschansing. Dit is er één. Ik begin met een reepje stof van vier bij drie centimeter. Het reepje is aan één kant vooraf gestikt. Die kant komt aan de buitenkant, zodat er op het schip geen rafelrand te zien is. Ik rol de stof zo strak mogelijk op, tot een rolletje zo dik als een lucifer. Het latje in de bankschroef heeft zeven spelden. Daar druk ik de rol op, zodat hij niet kan bewegen en de spelden aangeven waar het garen komt. Dan de wikkeling, met dun garen. Ik begin met twee slagen om de rol en haal de draad daar doorheen, zodat er een knoopje ontstaat dat niet kan schuiven. Daarna tussen elke twee spelden een slag, elke keer aantrekken. Zeven slagen in totaal. Op een echte hangmat was dat voorschrift, één voor elke van de zeven zeeën, zo gaat het verhaal. Aan het eind weer twee slagen met de draad erdoor. Dan haal ik de rol van de spelden, en de naald onder vier lussen door, zodat het vastzit zonder dikke knoop. Dan knip ik de draad aan beide kanten af, en de uiteinden nog een keer kort, zodat het netjes afgewerkt is. Een druppel secondelijm in het midden, zodat ik de hangmat dubbel kan vouwen zonder dat hij openklapt. En dat is één. Nog honderdnegenennegentig.
Tussendoor, op 11 september, heb ik nog iets anders gedaan: het schip buiten op een krukje gezet en er rondom zo’n duizend foto’s van gemaakt, ook van ieder object apart. Het enige dat telt is dat de camera steeds dezelfde zoomstand heeft en de belichting vergrendeld is. Daar is een 3D-model van gemaakt, dat sinds die dag op de site staat, met een instructie voor wie het zelf wil proberen.
En nu? De hangmatkranen zijn hiermee klaar, en daarmee is het bovendek af. Wat de beschrijving vervolgens vraagt staat in het naschrift bij de vorige post: eerst de juffers en puttingijzers onder de rusten, de gaten in de verschansing, de vier sloepen, en dan pas het rondhout.