De 28 kanonlopen zijn gezwart met bruineringsvloeistof, met wisselend resultaat; op aanraden van Piet laat ik het zo.
De 28 rolpaarden zijn gelijmd; de kit-spijkertjes zijn lelijk, Piet biedt messing spijkertjes aan en weet raad met de broekingring.
De broeking blijkt linksgeslagen en veel dunner dan besteld, op advies van Henk bestel ik alle blokken nieuw bij Syren, en na twee dagen verven zijn de paarden rood.
Met de spijkertjes van Piet krijgt het eerste kanon bouten, wielstoppers, een handvat aan de stelwig en een broekingring; Peter de Vries weet hoe je ringen in serie maakt.
Het handvat van de stelwig draaien uit een walnootlatje mislukte vaak; een satéprikker in een boormachientje werkt wel.
Acht kanonnen zijn af; voor de onzichtbare exemplaren laat ik de wielstoppers weg en gebruik ik kleinere spijkertjes, en de broekingringen worden halve cirkels.
Voor de talies kies ik blokken van 2,3 mm en touw van 0,3 mm; Hans rekent voor dat 2,3 mm op 1:64 precies de 15 cm van een echt kanonblok is.
De eerste broeking zit erop, de flintlocks blijken vuurslagen die volgens Herby63 ook in 1794 al aan boord waren, en alle 28 kanonnen zitten in elkaar.
Alle broekingen zitten erop, maar de Caldercraft-haken van 5 mm voor de talies zijn uit verhouding; na tips van Piet, Stephan en Jan bestel ik 20 setjes kleinere haken bij Cornwall.
De bestelde Caldercraft-haken zijn iets kleiner dan die uit de kit maar nog steeds te groot; de woeling aan de broeking maak ik volgens de methode van Jan Zwart.
De kleinere haakjes schelen weinig maar ik ga ermee door; het kleine blok sluit ik op met een woeling van zijdedraad van 0,1 mm in plaats van een knoop.
Met schilderstape, een pincet en verdunde houtlijm vind ik een manier om het talietouw op het dek te leggen die niet te netjes en niet te rommelig is.
Na een zomer waarin alleen de 84 talietouwen werden voorbereid staan alle kanonnen opgetuigd in gelid; de verkeerde blokken van Syren (2 mm) zijn te klein.
Alle kanonnen zijn opgetuigd op de dektouwen na, en ik leer dat bijenwas de kleur van het touw verpest.
De pompinstallatie wordt definitief vastgelijmd, de kaapstander komt terug en op het geschutsdek komt een kabelaring (messenger) met oogsplitsen, een talreep en drie zelfgedraaide rollers.
De self-assembly blokken van model-shipyard.com lukken met oude hobbylijm van mijn dochter, en uit Duitsland komen photo-etched haken in vier maten, vooral voor het bovendek.
Alle kanonnen zijn definitief opgetuigd, en na uitleg van Jan, Piet en Herby63 over halzen en brassen plaats ik de klampen uit de kit in de kuil.
